Imoco’yu yenerek Dünya Kulüpler Şampiyonası’nda altın madalyanın sahibi olan Scandicci’de Maja Ognjenovic, Sportklub’a açıklamalarda bulundu.
ANTROPOVA’NIN ECZACIBAŞI’NA TRANSFERİ BİR SIR DEĞİL
Maja Ognjenovic, Antropova’nın Eczacıbaşı’na transfer olacağını doğruladı: “Antropova’nın Eczacıbaşı’nda oynayacağı bir sır değil; ilk ve en büyük transferler gerçekleşmeye başladı. Ekaterina’ya gelince, bu onunla üçüncü sezonum; şu an 22 yaşında ve şimdiden büyük bir oyuncu. Her alanda nasıl geliştiğinin canlı şahidiyim.
‘BOSKOVIC İLE KIYASLAMAK İSTEMİYORUM’
Tijana ile Antropova’yı kıyaslamak istemiyorum; Tića kesinlikle gelmiş geçmiş en büyük yetenekti, ancak Ekaterina başarıya ve gelişime o kadar sadık, ciddi ve aç ki bu inanılmaz. Savunma hareketlerini veya blok yerleşimlerini öğrenmek için antrenmanlarda daha uzun süre kalabiliyor. Sık sık kendi maçlarını ve diğer maçları analiz ediyor. Beslenmesine, yenilenme sürecine ne kadar dikkat ettiğinden, saha dışındaki davranışlarından, nelerle uğraştığından ve hangi kitapları okuduğundan bahsetmiyorum bile!”
IMOCO’NUN 2 KUPA KAYBETMESİ
Imoco’nun 2 kupa kaybetmesine dair Sırp pasör şunları söyledi: “Sezonun ikinci kupasını da kaybettiler. Hepimiz biliyoruz ki geçen sezon en değerli beş kupanın tamamını, yani her şeyi kazanmışlardı! Belki onlarda da bir çeşit doymuşluk hissi oluştu, gerçi bence kupanın fazlası olmaz.
Ben daha çok tüm bunların rakiplerden kaynaklandığını düşünüyorum. Hayatın boyunca kaybedersin ve bir noktada sürekli böyle olmasından bıkarsın! İşte o zaman ekstra bir motivasyon devreye girer; sanki ‘Hayır, artık yeter, bir daha olmayacak!’ dersin.”
SÖZLEŞME CEVABI
“Artık ben de ne yapacağımı bilmiyorum. Brezilya’ya gitmeden önce kulüp yönetimine, İtalya’ya döndüğümde gelecek sezon için benimle devam edip etmeyeceklerini söylemelerini istedim.
Gerçi geçen yıl da sözleşmemi çok erken uzatmıştım ve sonra Şubat ayında ‘Neden bunu yaptım ki?!’ diye kendime lanet etmiştim. Ama sonunda Şampiyonlar Ligi finaline kadar yükseldik ve her şey bir şekilde anlam kazandı. Bu yüzden şu an neyin en iyisi olacağını yine bilmiyorum; ama eğer sözleşme uzatacak bir an varsa, o da tam şu an, bu coşku devam ederken! Açık konuşmak gerekirse, hala voleybol oynamak istiyorum, bunu itiraf ediyorum!”
“MİLLİ TAKIM KAPANMIŞ BİR HİKAYE”
“Daha çok kısa bir süre önce Terzic ile neredeyse yarım saat konuştum! Güzelce sohbet ettik, sesini duymak bana iyi geldi…
Vazgeçilmez konumuz milli takımdı ve onun benim hala milli takımda oynamama dair bitmek bilmeyen arzusuydu. Hatta bana, VNL hazırlıkları kapsamında İtalya’daki bir turnuvaya katılacağını, orada oynayıp bir nevi ev sahibi olabileceğimi bile söyledi.
Ev sahipliği rolünü seve seve kabul ettim ama iş oynamaya gelince ne diyeceğimi bilmiyorum, yeniden milli takım formasını giymem pek gerçekçi değil. Bence bu kapanmış bir hikaye”
